ادبیات فارسی

 
 
 
هزار و صد سال با ادبیات فارسی
 
 

ادب فارسی با تاریخی هزار و صد ساله ، وارث یکی از زبان‌ های کهن بشریت است. این شاخه از ادبیات که از دو شاخه شعر فارسی و نثر فارسی تشکیل شده است، در برخی از کتاب‌ های قدیمی در موضوعات غیرادبی مانند تاریخ، مناجات و علوم گوناگون نیز کاربرد داشته است. ادبیات فارسی ریشه در زبان‌ های باستا نی ایران دارد که شامل متن‌ های اوستا، کتاب مقدس زرتشتیان بود و در دوره ساسانیان در سرزمین ایران رواج داشت. بعدها با روی کار آمدن اسلام، ادبیات کهن ایرانی نیز دستخوش تغییر گردید و واژه‌ ها و صنایع ادبی جدیدی را پذیرا شد.

 
 
 
 

ادبیات فارسی موضوعاتی مانند حماسه و روایات و اساطیر ایرانی و غیر ایرانی، مذهب و عرفان، روایت‌ های عاشقانه، فلسفه و اخلاق و نظایر آن را در بر می‌گیرد. حسب موضوع مورد کاربرد در یک آفریده ادبی فارسی آن را در حیطه ادبیات حماسی، غنایی، تعلیمی یا نمایشی قرار می‌گیرد. ادبیات فارسی چهره‌ های بین المللی شناخته شده‌ ای دارد که بیشتر آن‌ها شاعران سده‌ های میانه هستند. از این میان می‌توان به رودکی، فردوسی، نظامی، خیام، سعدی، مولانا و حافظ اشاره کرد.گوته معتقد است ادبیات فارسی، یکی از چهار ارکان ادبیات بشر است. ادبیات در ایران پیش از اسلام به سروده‌ های اوستا در حدود ۱۰۰۰ قبل از میلاد باز می‌گردد. این سروده‌ ها که بخشی از سنت شفا هی ایرانیان باستان بوده‌اند سینه به سینه منتقل شده و بعدها بخش‌ های کتاب اوستا را در دوران ساسانی پدید آوردند.

 
 
 
 

شعر کهن پارسی یا شعر کلاسیک پارسی به صورت کنونی قدمتی بیش از هزار و صد سال دارد. این گونه شعر کاملاً موزون بوده و وزن آن بر پایه ساختاری است که عروض نام دارد. شعرهای کلاسیک پارسی دارای ویژگی هائی هستند که با شعرهای نو متفاوت اند. «شعر کلاسیک گره خوردگی عاطفه و تخیل است که در زبان آهنگین شکل گرفته باشد.» شعرای بزرگی مانند: فردوسی، حافظ، سعدی، مولوی، نظامی و ... هر کدام با اینکه سبک مختلفی داشته ‌اند اما در یکسری ویژگی‌ ها مشترک هستند.

 
 
 
 


مثنوی مولانا، اثری فاخر از ادب فارسی
مولانا جلال الدین محمد بلخی، مولوی، یکی از بزرگ‏ترین عارفان‏ ایرانی در همه‏ ی قرون و اعصار است که آوازه جهانی دارد. شاید برترین و مهم‏ترین اثر او را بتوان کتاب معروف‏ مثنوی دانست. مثنوی نوعی از شعر فارسی است که در آن، هر بیت دارای قافیه مخصوص به خود است. قالب شعری مثنوی برای بیان مقصود و نظر شاعر، آسان‏ ترین نوع‏ است، زیرا شاعر در سرودن آن برای یکی کردن قافیه در تمام ابیات به زحمت نمی ‌افند و لذا برای بیان‏ مطالب تفصیلی و حکایت‏ها و داستان‏ها یا سرودن تاریخ یا موعظه و عرفان‏ بسیار مناسب است. مولانا هم به‏ همین ‏دلیل، این قالب مثنوی برای بیان معارف دل‏خواه‏ خود برگزیده است. البته او در این انتخاب، دنباله‏ روی شاعران دیگری از جمله سنایی و عطار نیشابوری بوده است. روز هشتم مهرماه هر سال به عنوان روز ملی مولانا شناخته می‌شود.

 
 
 
 

روی ستاره کلیک کنید تا امتیاز دهید!

میانگین امتیاز 5 / 5. تعداد رای: 1

 
 
 

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

همسفر گرامي
با توجه به شيوع ويروس كرونا
لطفا جهت اطلاع از نرخ پكيج ها تا اطلاع ثانوي با شركت تماس حاصل فرماييد