ارگ بم

 
قلعه های ایران
 
 


قلعه بابک
، یادگار مردمانی است که در برابر حکومت عباسی در عراق در دوره صدر اسلام مقاومت کردند و امروزه به تعبیر یکی از گردشگرانش، قلعه‎ای خواب‎ آلود و دور افتاده، بر فراز قله‎ ای سربه‎ فلک کشیده ‎است. قلعه بابک دژی کهن، بر فراز قله‎ ای در نزدیکی شهر کلیبر در استان آذربایجان شرقی است. این قلعه در ارتفاع 2300 متری قرار گرفته و پیشینه ‎ اش به دوره حکومت ساسانیان، یعنی حدود 1800 سال پیش بر می‎گردد. این قلعه سازه‎ ای چندین طبقه دارد و با ورود به تالار اصلی، هفت اتاق دیده می‌شود که این تالار را احاطه کردند. برای دسترسی به طبقات بالایی قلعه، راه‎پله‎ای در سمت شمال غربی بنا قرار داشت که امروزه بخش زیادی از آن آسیب دیده است. برای رسیدن به بالای کوه و سازه قلعه، باید مسیری نسبتاً دشوار با شیب زیاد را طی کرد. پیش از ورود به دروازه قلعه، گذرگا هی باریک قرار دارد و برج‎ های دو سوی دروازه ورودی، محل استقرار نگهبان‎ها بودند. ناگفته نماند تمهیدات امنیتی برای قلعه طوری اندیشیده شده که به جز همین دروازه، از راه دیگر‎ی امکان ورود به قلعه نیست.

 
 
 
 


قلعه الموت
در سفر به شهرها ی مختلف ایران، اگر با قلعه‎ای صعب‎ العبور و دست ‎نیافتنی برخورد کردید، می‎توانید حدس بزنید که شاید متعلق به اسماعیلیان باشد. قلعه الموت در استان قزوین به عنوان پایگاه و مرکز فرماندهی اسماعلیان است. دژی که همچون آشیانه عقاب دست ‎نیافتنی است و برفراز کوهی مرتفع که بر دشتی مشرف است. با عبور از پاي ديوار شرقي قلعه، تالار اصلی نمایان می‎شود. همان‎ جایی که به باور باستان شناسان، محل پادشاهی حسن صباح در طول اقامت‎ اش در الموت بوده است. در بخش بالايی این تالار، چند اطاق قرار دارند كه سقف ‎شان فرو ريخته است. علاوه بر معماری خاص قلعه، سیستم آبرسانی آن نیز جالب توجه است. سيستم پيچيده آبرساني با لوله‎ های سفالی به قطر ۱۰سانتي متر که آب را از چشمه‎ های اطراف به بالای قلعه می‎ رسانده و سپس در حوض‎ هاي سنگي ذخيره می‎ شده است.

 
 
 
 


قلعه فلک ‌الافلاک
قلعه فلک ‌الافلاک بر فراز تپه‌ای در شهر خرم آباد، مرکز استان لرستان قرار دارد. فلک ‌الافلاک در سده چهارم تا سیزدهم خورشیدی تختگاه فرمانروایی خاندان¬ های گوناگونی بوده است. این دژ که در نیمه نخست سده چهاردهم خورشیدی ستاد لشکر 5 و دیگر ارگان¬های ارتش ایران بود. دژ فلک الافلاک 40 متر ارتفاع و نزدیک به 120 هزار متر مربع گستره دارد. باروی ارگ از سنگ آجر، خشت، ملات گچ و آهک است. درگاه در شمال و در بدنه یک برج جنوب جای دارد. پس از درگاه، یک راهرو تا نخستین میانسرا، با بالای 155 متر گستره و 4 برج، می¬رسد.

 
 
 
 


قلعه پرتغالی‌ها
داستان قلعه ‎ای که امروزه با نام قلعه پرتغالی‎ های قشم در استان هرمزگان می‎شناسیم به سال 1507 میلادی برمی‎ گردد. یعنی همان وقتی که «آلفُونسو آلبِرکرِک»، دریانورد پرتغالی دستور ساخت قلعه‎ای در جزیره قشم را داد تا هم بر راه بازرگانی هند به اروپا تسلط داشته باشه و هم در مدت 110 سال حضور پرتغالی‎ ها در خلیج فارس، دژهایی مختص خودشان داشته باشند. اما این چیرگی دیری نپا یید و سال 1623 میلادی، امام‎قلی ‎خان، اشغالگران را از سرزمین‎ های جنوبی ایران بیرون کرد. پرتغالی‎ ها در ساخت این قلعه همه چیز را درنظر گرفته و سنگ‎ های آهکی و گچی رو در مساحتی بیش از دو هزار متر مربع برافراشته بودند. چهاربرج در چهارگوشه با بازوهايي بلند به هم متصل شده بودند كه توپ و منجنيق‎ ها روي پهناي آن مستقر بودند.

 
 
 
 


کاخ سردار اسعد
کاخ سردار اسعد بختیاری در شهر «جونقان» و در شهرستان فارسان استان چهارمحال و بختیاری بنا شده‌است. این قلعه که با نام دژ جونقان نیز شناخته می ‌شود یادگاری از پایان دوران قاجار است و در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. قلعه سردار اسعد خانه پدری سردار اسعد یعنی «حسین‌ قلی خان بختیاری» بوده است. وی بر آن شد که به جای خانه پدری خود، کوشکی با برداشتی ایرانی از معماری فرانسوی بسازد. ارزش تاریخی این سازه بیشتر به سازمان‌ دهی نیروهای بختیاری و برنامه شورش بر اصفهان و تهران است. این پناهگاه سیاسی مشروطه‌ خواهان که امروزه موزه مشروطیت است، نخستین جایی بوده که مدرنیته با برق‌ کشی در این سرزمین به آن پای نهاده است. دژ سردار اسعد در گذشته منطقه وسیعی را شامل می ‎شد، اما امروزه تنها شاهنشین بر جا مانده است. قبلاً قلعه شامل دو طبقه بود که از مصالحی مانند سنگ و آجر و گچ و خاک تشکیل می‎شد. همچنین قلعه شامل چندین باغ، استخر، سردر، دروازه رو به سنگ‌ فرش باستانی و کتابخانه نیز بوده است. همچنین آجرکاری، آینه‌ کاری و نگارگری‌ های دیواری از تزئینات آن به شمار می‌ رفتند.

 
 
 
 


قلعه رودخان
فومن در قدیم، پایتخت غرب استان گیلان به حساب می‌ آمد. اهمیت این شهر و لزوم ساخت قلعه و برج و بارویی برای این منطقه مهم، منجر به ساخت قلعه رودخان در دوره سلجوقیان شد. نام «رودخان» از واژه رودخانه گرفته شده است. این نام اشاره به رودی دارد که در اطراف قلعه جاری است. با این‎که برخی از پژوهشگران پیشینه ساخت قلعه در این منطقه را به دوران ساسانی نسبت می‎دهند، اما نتایج آزمایش‎ های سال یابی و همچنین کتیبه‎ای که امروزه در موزه رشت نگهداری می ‎شود، نشان دهنده این است که این قلعه در قرن دهم هجری قمری توسط «سلطان حسام الدین»، تجدید بنا شده است. نام این قلعه از زمانی که اسماعیلیان از آن به عنوان پایگاه خودشان در گیلان استفاده می‎کردند، تا دوره معاصر که «میرزا کوچک خان جنگلی» در آن پناه گرفته بود، همواره با جنگ و مقاوت پیوند خورده است. وقتی از دروازه قلعه وارد محوطه می‎شوید، برج‎های بلندی رو می‎بینید که در اطراف دروازه خودنمایی می‎کنند. فضای بالایی این برج‎ ها توخالی است که امکان دیده‎ بانی اطراف برج را فراهم می‎ کرده است. اصلی‎ ترین بخش برج، شاه ‎نشین آن است که در سمت غربی قلعه واقع شده. همچنین قلعه رودخان دارای آب انبار بوده که در زمستان، آب مصرفی تابستان را ذخیره می‎ کردند. برای فتح قلعه رودخان، باید از حدود هزار پله سنگی در دامنه کوه بالا رفت!

 
 
 

دیدگاه ها بسته شده است

همسفر گرامي
با توجه به شيوع ويروس كرونا
لطفا جهت اطلاع از نرخ پكيج ها تا اطلاع ثانوي با شركت تماس حاصل فرماييد