موسیقی ایرانی

 
تاریخچه موسیقی ایرانی
 
 
نغمه‎ وآواز ها همواره بر فراز آسمان ایران طنین انداز بوده است. به گواه تاریخ، اسطوره‎ها و همچنین تمدن‎های پیش از تاریخ گرفته تا به امروز، موسیقی همواره همپای سایر شاخه‎های هنر ایرانی رشد و توسعه داشته است. امروزه در ایران، انواع گوناگونی از آثار موسیقی شامل محلی و پاپ، ردیف‎های موسیقی و آوازی و همچنین ارکستر سمفونیک‎های بزرگ را می‎توان یافت. میراث موسیقی ایرانی یکی از جلوه‎های فرهنگ و هنر ایران است که در تمامی جنبه‎های زندگی ایرانیان، میتوان ردپای آن را دید و شنید.
 
 
 
 
سرآغاز موسیقی مدرن در ایران با دوره صفویه مصادف شد. ورود دانش تئوری و همچنین سازهای غربی خصوصا برای اجراهای نظامی بود. «آلفرد ژان باتیست لومر Alfred Jean-Baptiste Lemaire» کسی بود که انقلابی در تاریخ موسیقی ایران به وجود آورد. این موسیقیدان فرانسوی در زمان ناصرالدین‎شاه قاجار برای تدریس موسیقی در مدرسه «دارالفنون» به ایران آمد اما بعدها به عنوان رئیس دسته موسیقی نظامی نیز فعالیت می‎کرد. به تعبیری نخستین سرود ملی ایران، که مارشی نظامی و بیکلام با نام «سلام شاه» بود، توسط او ساخته شد. اما خدمتی که او به پیشرفت موسیقی ایرانی کرد، بیش از این‎ها بود. او زبان نوشتاری موسیقی یا همان نت‎های موسیقی را به ایرانیان آموخت. همین امر زمینه نگارش ردیف‎های موسیقی ایران را فراهم آورد.
 
 
 
 
مهمترین اتفاق در موسیقی ایرانی در دوره پهلوی، تشکیل ارکستر سمفونیک تهران بود. این گروه که از آن به عنوان قدیمی‎ترین و بزرگ‎ترین ارکستر سمفونیک ایران یاد می‎شود، در سال 1312 خورشیدی، یعنی چند سال پس از تاج‎گذاری رضاشاه، توسط «غلامحسین مین باشیان» و با نام «ارکستر بلدیه» آغاز به کار کرد. نخستین اجرای ارکستر بلدیه با چهل نوازنده در یک سالن سینما به مناسبت جشن هزاره فردوسی برگزار شد. با آغاز جنگ جهانی دوم، مین باشیان از رهبری این ارکستر کنار گذاشته شد و نوازندگان چک که عضو این گروه بودند به کشورشان بازگشتند. ارکستر سمفونیک تهران با این‎که فراز و فرود بسیاری را تجربه کرده است، امروزه به رهبری «شهرداد روحانی» به کار خود ادامه می‎دهد. شهرت جهانی شهرداد روحانی به واسطه ارکستر سلطنتی فیلارمونیک است که در کنار «یانی» در پارتنون آتن، رهبری آن را برعهده داشت.
 
 
 
 
شاید بتوان گفت منحصربه‎فردترین ویژگی موسیقی ایران، تنوع آن است. که البته با تنوع فرهنگی و قومی ایران ارتباط تنگاتنگی دارد. جدای از موسیقی رسمی و ردیف‎های آوازی خاص، در سرزمین‎های شمالی ایران موسیقی گیلکی و مازنی، در خطه آذربایجان، موسیقی آذری، در نواحی غربی ایران موسیقی لری و کردی، در جنوب ایران موسیقی عربی و ضربی، در سیستان و بلوچستان موسیقی بلوچی با ملودی‎هایی شبیه به موسیقی پاکستان و هند،
 
 
 
 
گردآورنده : سمیرا میرکاظمی
 
 
 

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

همسفر گرامي
با توجه به شيوع ويروس كرونا
لطفا جهت اطلاع از نرخ پكيج ها تا اطلاع ثانوي با شركت تماس حاصل فرماييد